Ja nu is het echt alweer een hele lange tijd geleden dat ik iets van me heb laten horen…Zo heb ik ondertussen mijn laatste examen in Portugal gedaan en gelukkig ook gehaald! Dat was mijn multi engine examen, nu mag ik dus op meermotorige vliegtuigen vliegen. Dezelfde dag als ik mijn examen had waren ons pap en mam aangekomen in xc9vora. ‘s Avonds zijn we toen met alle jongens van de boerderij naar de Italiano geweest wat heel gezellig was en de volgende ochtend angefahren richting Holland! Na een overnachting in Frankrijk kwamen we toen zaterdagmiddag veilig en wel thuis in Heeswijk-Dinther aan. Toen had ik 2 weken ‘vakantie’, waarin ik nog vanalles voor school heb gedaan en ook de laatste twee weken van school heb voorbereid. Hiervoor moest ik naar Brussel waar ik eerst een week theorie had over de Boeing 737-300 ofwel de 737 Classic. Woensdag in deze week had ik toen nog een theorie en Engels test voor Ryanair waar ik de uitslag niet van weet, deze telde samen met de laatste simulator sessie van de week erna mee om eventueel op gesprek te mogen komen in Ierland, om dus bij Ryanair te gaan werken. Het weekend ertussen ben ik toen samen met Theo weer terug naar Nederland gegaan om die zondagmiddag weer samen terug naar Antwerpen te gaan. Want in Antwerpen sliepen we de hele week in een appartement wat we via via geregeld hadden. Met Theo deed ik dus samen die simulator sessies. Deze doe je samen omdat het doel ervan is om samen te leren werken, het heet dan ook MCC, Multi Crew Cooperation. Je maakt dan bijvoorbeeld vluchten van Amsterdam naar Brussel enz. De simulator sessies waren echt heel gaaf maar ook wel heel zwaar omdat je echt super veel ervoor moest leren omdat je anders gewoon helemaal niks klaar maakt! Het was dus elke dag veel leren en oefenen. En dan duurde de simulator sessie elke dag ook nog eens 4 uur, van half 12 tot half 4, en er moest ook nog eens een uur ervoor en erna gebriefed worden, dan bespreek je dus eerst wat je precies gaat doen en erna heb je het erover hoe de vlucht is gegaan en wat verbeterd kan worden. Hieronder zie je een foto van de Full Flight Simulators die daar in Brussel stonden en ook een foto van in de de cockpit zelf.

De sessies waren dus zwaar zoals ik al zei en we leerde meer als dat we konden opnemen in al die dagen maar het was wel echt super gaaf om in zo’n simulator te vliegen die dus ook echt op en neer gaat en waarin je gewoon de baan, het hele vliegveld ziet enz. enz., vandaar ook de naam Full Flight Simulator. We hadden in totaal 5 sessies van elk 4 uur. De eerste 4 sessies werden ook allemaal beoordeeld maar deze waren vooral om voorbereid te zijn op de 5de en laatste sessie. In deze laatste sessie kwam er namelijk een andere instructeur/examinator bijzitten om te kijken of je ten eerste geslaagd was voor de MCC cursus op zichzelf, en daarna ook nog eens of je geschikt was om voor Ryanair te gaan werken. Hoe is het uiteindelijk gegaan? Nou het ging over het algemeen wel lekker maar er waren toch ook zeker wel een aantal dingen die je normaal niet fout had gedaan, en die alle andere sessies goed gingen en nu net niet, balen dus! Maar de examinator was gelukkig tevreden en heeft ons zowel voor de MCC als voor Ryanair laten slagen, super dus!!

Nu is het dus nog afwachten wanneer ik op gesprek moet komen in Ierland, als dat allemaal goed verloopt kan ik aan de Type Rating beginnen, dit is de cursus waarbij je alles van xe9xe9n bepaald type vliegtuig leert kennen om die te gaan vliegen, in dit geval dus de Boeing 737-800, ofwel 737 Next Generation. Deze Type Rating zal voor het grootste gedeelte in Hoofddorp zijn. In Hoofddorp heb ik trouwens ook nog de 15de en 16de November solicitatie training vanuit school. Op 12 en 13 November heb ik ook nog een solicitatie staan, dan moet ik naar Innsbruck in Oostenrijk om te soliciteren voor Tyrolean Airways.

En dan moeten we ook nog een keer onze diplomauitreiking krijgen over een paar weken, waar we eindelijk ons zwaarbevochten brevet en diploma krijgen, waar we hard voor gewerkt hebben de afgelopen 20 maanden.

Ik hou jullie allemaal op de hoogte van mijn vorderingen, tot snel!!

Afgelopen week is bekend geworden dat er 4 jongens van onze klas op 21 September klaar moeten zijn zodat zij op tijd thuis zijn om op 8 Oktober in Brussel de MCC (Multi Crew Cooperation) cursus te kunnen doen (duurt 2 weken), waar ik ook bij zit! Ik ga samen met Theo uit mijn klas de MCC cursus doen. De andere 4 jongens zijn een week later klaar en hebben hun MCC op de 22ste Oktober staan. Nu hebben we dus nog 2 weken om alle overige uurtjes te vliegen en te simmen, wat nog even hard werken wordt! Ook is er volgend weekend hier een grote airshow voor drie dagen lang waardoor we op donderdag en vrijdag eigenlijk niet konden vliegen. Nu hebben ze geregeld dat we met z’n vieren (ik, Albert en Theo uit mijn klas met meneer Ferreira als instructeur) naar het vliegveld van Viseu in het noorden van Portugal kunnen vliegen om daar op die donderdag en vrijdag onze uren te kunnen maken door bijvoorbeeld naar Porto te vliegen om daar te oefenen. Zodoende moet het hopelijk allemaal gaan lukken en moeten we over 2 weken klaar zijn!

Gisterenavond hadden we met onze klas de ‘Wing uitreiking’! Hierbij kregen we onze ‘Wing’, die bij het behalen van je CPL examen hoort. Om 7 uur stonden we met de hele klas netjes in onze colbert op school met nog een aantal andere klassen erbij, want iedereen was uitgenodigd! Toen deed de Chief Flight Instructor (CFI) zijn woordje, waarbij hij ons veel geluk en succes in de toekomst wenste en zei dat de school blij was dat wij voor hun hadden gekozen. Daarna riep Alexandra, de studenten decaan, iedereen een voor een naar voren om ons te feliciteren. Daar werd dan je wing opgespeld door de instructeur die je gekozen had. Dit is dan meestal de instructeur waar je het meeste mee gevlogen hebt, ik had dus voor Thomas gekozen. Nadat iedereen zijn wing uitgereikt had gekregen was het tijd voor de felicitaties van de rest van je klasgenoten met een hapje en een drankje erbij. We zijn toen nog met de klas naar buiten gelopen om daar bij de Seneca V en op de landingsbaan foto’s te maken. Rond half 9 was het bier op en liep het langzaam leeg, we zijn toen met z’n alle naar de Mc Donald’s gereden om daar nog even de boel op stelten te zetten wat ook weer een gezellige bedoeling was natuurlijk!

Hier nog wat foto’s van de winguitreiking en de Mc:

Ik hoop dat ik jullie allemaal snel weer zie in Nederland!

Groetjes Niels.

Hehe…eindelijk ben ik dan na 3 weken niks doen weer begonnen met vliegen om het laatste gedeelte af te maken. Ik heb vanochtend mijn 2de simulator beurt gemaakt en daarna mocht ik voor de eerste keer echt met de Seneca V de lucht in. Eerst was het nog mistig en konden we niet weg, toen er wat wind kwam was de mist vlug weg en konden we gaan! Eerst moesten we alle checklisten doen op de grond en die zijn bij dit vliegtuig ook een stukje ingewikkelder en het duurt allemaal wat langer, vooral doordat je nu 2 motoren hebt en er veel meer op en aan de kist zit. Bijvoorbeeld ‘de-icing boots’, dat zijn rubberen stukken voor op je vleugel die je op kunt blazen als er een laag ijs op zit zodat het ijs eraf breekt. De zwarte strips die je op deze Seneca V ziet zijn deze ‘anti-icing boots’.

Na alle checks konden we eindelijk de lucht in en dat was een hele kick met alle power die er in de 2 motoren zit, 220 pk per motor met een turbo erop. Deze vlucht vlogen we alles op zicht, dus steeds naar buiten kijken en dus zonder bakens vliegen. We klommen naar 5000 voet en gingen daar de autopilot gebruiken. Dat is dus echt ideaal he! Je hoeft niet meer te sturen of de kist op de goede hoogte te houden, de kist doet alles zelf, prachige uitvinding!:) haha Hierna deden we nog wat steep turns en approach to stalls (wat ik al in eerdere berichten heb uitgelegd). Na wat rond gespeeld te hebben vlogen we terug om nog een aantal circuitjes en dus ook landingen te maken! Landen met dit vliegtuig is ook weer een geval apart, dit gaat heel anders als met de TB200 en de TB20. Met de Seneca ga je namelijk nog een stukje harder tijdens het landen, zo’n 85 knopen wat ongeveer 160 km/h is. Ook moet je veel minder je neus optrekken bij het landen, want doordat het vliegtuig ook een stuk zwaarder is zakt die toch wel. Al met al is het een stuk lastiger om hem zachtjes te landen, weer een mooie uitdaging dus, en vandaag ging het al best goed al zeg ik het zelf. Hier een foto van de voorkant en 2 van binnen waarbij je de motorinstrumenten en de 2 GPS systemen boven elkaar op de middelste ziet (staan nog uit), op de rechtse zie je de naviagatiesystemen weer, nu aan, en rechts drie systemen boven elkaar. De bovenste is de autopilot, de middelste de weerradar waarmee je wolken (bijvoorbeeld onweerswolken) kunt zien tot 240 Nautical Mile ver (ongeveer 450 km), onderaan zie je een apparaat waar je een 4 cijferige code in moet zetten zoals je ziet en hiermee kunnen ze je als een stipje op de radar zien, ook kunnen ze je hoogte zien.    

Nu hopen dat we lekker door kunnen blijven vliegen en dat ik dan over een weekje of 4 mijn examen heb en lekker naar huis kan komen!

Tot snel!

Ja ook de IR (Instrument Rating) is binnen sinds vandaag! Wat wil zeggen dat je bevoegd bent om op instrumenten te vliegen, wat op het papiertje van mijn CPL erbij komt staan. En zo ben je dus in 5 weken klaar met de TB20! Dat is heel wat beter dan de bijna 8 maanden die we over de TB200 hebben gedaan! Met het examen krijg je een scherm voor je ruit zodat je de hele vlucht niet naar buiten kunt kijken. We gingen tijdens deze vlucht die anderhalf uur duurde naar Montijo, wat vlakbij Lissabon ligt. Hier ligt een vliegveld van de luchtmacht waar wij van school appraoches mogen doen, we doen dan meestal net als ook vandaag de ILS (Instrument Landing System) approach, wat een precision approach is (zie bericht ‘Jerez, Espaxf1a’, waar ik dit allemaal uitleg). Dit ging allemaal goed, er stond alleen heel veel wind, 22 knopen (40 km/h), wat ook nog eens vol van de zijkant kwam tijdens de approach, zodoende moet je dus ook continue opsturen tegen de wind in om in het verlengde van de baan opgelijnd te blijven en niet helemaal weggeblazen te worden. Op het einde, op 200 voet (ongeveer 65 meter) gingen we de go-around in waarbij je dus weer de lucht in gaat en wegklimt volgens een vastgelegde route. Maar dat ging dus allemaal goed, toen terug naar xc9vora, op weg hier naartoe nog een steep turn (bocht met 45 graden) en een approach to stall gedaan, wat dan ook allemaal multi crew gebeurd, wat wil zeggen dat je samen met de co-piloot die naast je zit dit allemaal doet. Ik als ‘Captain’ zeg dan sommige dingen die hij moet doen zodat het werk voor mij wat minder zwaar wordt als het ware. De zit bij dit examen trouwens achterin, naast je zit dan een gewone instructeur waarmee je de vlucht doet, en van achteren wordt bekeken of je alles goed doet. Op het einde hier bij xc9vora de approach met de NDB (een baken wat we hier hebben) gedaan, en toen ging het scherm eindelijk weg en kon ik naar buiten kijken waar ik de baan zag liggen en het vliegtuig kon landen voor een full-stop, we waren dus klaar. Toen vertelde George Ferreira, de examinator boven tijdens het de-briefen (de vlucht bespreken) wat er goed ging, zoals de approach op Montijo en hier, maar ook dat ik niet zoveel moest praten onderweg, maar alleen de belangrijkste dingen moet zeggen en voor de rest mijn mond moet dicht houden! Maar dat waren de opmerkingen en toen feliciteerde hij mij, waar ik heel blij mee was! Nu vanavond lekker wat bier drinken en vieren dat ik dit allebei binnen heb.

Komende week nog wat simmen met jongens die dat nog moeten afmaken en dan hopelijk eind deze week of volgende week vlug verder op de simulator van de Seneca en dan ook vlug beginnen met vliegen zodat we hopelijk begin volgende maand als alles goed gaat klaar zijn hier en lekker naar huis kunnen!!

Ik laat weer snel iets van me horen…groetjes Niels!

Jaja! Het CPL examen heb ik vanmiddag gehaald! Ik heb nu dus mijn Commercial Pilot License behaald, waarmee ik dus commercieel mag gaan vliegen. Het was een vlucht op zicht waarbij ik dus naar buiten moest kijken. Op het einde van de vlucht moest ik nog een steep turn maken en kreeg ik een forced landing (een noodlanding) waarbij je vlug een veldje moet uitkiezen om het vliegtuig neer te zetten en beslissen of je je wielen binnen houdt of uit doet tijdens het landen op bijvoorbeeld een grasveld, waarbij het is om je wielen binnen te houden zodat ze zich niet ingraven tijdens het landen en je voorover kunt klappen. Bij xc9vora op het einde nog een flapless landing gemaakt en een normale landing waarna we klaar waren en hij me feliciteerde! Nu maandag mijn IR, ofwel Instrument Rating. Als je die haalt mag je dus op instrumenten vliegen, en kun je dus door de wolken en na zonsondergang vliegen waarbij je dus niet naar buiten hoeft te kijken, behalve op het laatste stuk van de landing (zoals in het filmpje wat op mijn weblog staat van het nachtvliegen).

Ik laat jullie snel horen hoe het maandag is gegaan!

Hej allemaal! Even vlug een berichtje van mij, ik heb het namelijk nogal druk! Dat vind ik helemaal niet erg want het schiet nu eindelijk een beetje op, werd tijd! Maar ik ben afgelopen maandag nog xe9xe9n nacht wezen nachtvliegen samen met Wessel en Juan Manuel Morales als instructeur. We zijn via Sevilla en Jerez naar Malaga gevlogen. Je hebt daar natuurlijk de zee, maar ook hoge bergen waar je ‘s nachts goed op moet letten! Het was weer gaaf en de volgende ochtend moesten we weer terug nadat we alles die nacht hadden afgemaakt wat het nachtvliegen betreft.

Nu heb ik vandaag mijn laatste simulator uurtjes op de TB20 afgemaakt en heb ik na morgen als het goed is ook alles wat vliegen betreft afgerond en heb ik alleen de 2 belangrijke examens nog te gaan! Misschien heb ik mijn CPL examen (op zicht vliegen) op maandag als ze daar vanuit Nederland toestemming voor geven, maar dat hoor ik morgen. Ik heb maandag in ieder geval mijn IR examen (op instrumenten vliegen) en dan als zaterdag mijn CPL niet is doorgegaan op dinsdag dat CPL examen alsnog en dan ben ik helemaal klaar op de TB20 en moet ik nog 20 uur vliegen op de twee-motorige Seneca V en ook nog 15 uur op de simulator van dat vliegtuig en dan ben ik helemaal klaar!!

Nu ga ik vlug slapen, morgen namelijk weer een drukke dag, van 06:00 uur ‘s ochtends tot 19:00 uur ‘s avonds, maar dat hoort erbij natuurlijk!

Ik ga jullie natuurlijk op de hoogte houden van de uitslagen van mijn examens! De groeten vanuit het hete Portugal.

En hier alweer een bericht! Afgelopen woensdag avond stond het nachtvliegen op het programma. Ik ging samen met Lxe9on uit mijn klas met Juan Manuel Morales, die nieuwe Spaanse instructeur waar ik ook al mee naar Jerez in Spanje ben geweest en daar 7 uur heb vast gestaan. Onze bestemming was voor de tweede keer Santiago de Compostela, maar nu dus ‘s nachts. Een half uur voor zonsondergang konden we al vertrekken omdat dan de uren al als ‘nachturen’ mogen worden opgeschreven. Om 20:30 lokale tijd vertrokken we want zonsdondergang was om 20:57, dus binnen het halfuur. Lxe9on vloog de eerste nacht, vanaf xc9vora naar Santiago dus en daar hebben we nog approaches met touch and go’s gemaakt, die je minimaal 6 moet maken tijdens het nachtvliegen om je brevet te kunnen halen. We moeten in totaal 6 uur nachtvliegen, en we hadden maar 2 nachten om dus in totaal met z’n tweeen 12 uur te maken, wat onze instructeur gekkenwerk vond omdat we tussendoor ook nog moeten tanken en het dan makkelijk 6 of 7 uur ‘s ochtends wordt voor je in bed ligt en de 2de ochtend moesten we ook alweer om 12 uur uit het hotel zijn en dus koos hij ervoor om 4 uur per nacht te vliegen zodat we nog een tweede keer moeten gaan nachtvliegen, wanneer is nog onbekend maar waarschijnlijk volgende week!

Maar nu even terug naar de heenvlucht, we vlogen dus direct naar Santiago en gingen daar 6 touch and go’s maken. Onderweg wat Red Bull naar binnen om de hele vlucht goed wakker te blijven! Het bleef nog opvallend lang licht onderweg, pas toen we langs Porto afvlogen na ongeveer 2 uur was het pas echt donker. Het uitzicht is dan ook super mooi met al het licht van de steden en wij daar zo hoog in de cockpit in ons vliegtuigje! Deze foto is een beetje wazig maar dat komt omdat ik geen flitser gebruikt heb omdat je dan helemaal niks ziet en dat ook irritant is voor Lxe9on en Juan voorin, sommige foto’s die nog komen zien er ook zo uit, opzich heeft het wel iets!

Met wat Red Bull achter de kiezen kwamen we bij Santiago aan en daar deed Lxe9on dus 6 keer een approach met een touch and go wat echt super was om voor de eerste keer zo ‘s nachts mee te maken, ik kon niet wachten tot ik de volgende dag mocht! Wel apart zo ‘s nachts landen wanneer je alleen maar lampjes ziet en dus niet precies weet wanneer je de neus op moet trekken om te landen, maar bij ons allebei gingen de landingen erg goed zei onze instructeur! Hier een foto van de cockpit en als je goed kijkt zie je buiten de baan liggen met de verlichting. Tijdens het laatste gedeelte van de landing kijk je pas naar buiten en dan kun je aan 4 lampen aan allebei de kanten van de baan zien of je te hoog of te laag zit, er moeten er 2 wit zijn en 2 rood, bij 1 wit en 3 rood zit je te laag en bij 4 rode zit je helemaal te laag! Bij wit is het natuurlijk andersom, dan zit je te hoog, maar dat is wel veiliger natuurlijk, helemaal met al die bergen in het noorden van Spanje! Hier zie je een foto van de baan met die lampjes aan allebei de kanten, hier zie je dus dat we ongeveer op de goede hoogte zitten, links 2 en rechts 3 witte lampen. Of je rood of wit ziet heeft te maken met de hoek waaronder je de lampen ziet.

Hier nog een foto van de baan, net voor de landing, hier zie je 4 witte lampen maar dat is normaal helemaal op het einde.

Na 4,5 uur te hebben gevlogen landde we en stond er een taxi klaar op het lege vliegveld om ons naar ons hotel te brengen. Na ons daar omgekleed te hebben zijn we naar de 24 uurs winkel op de hoek gelopen om daar een lekker stokbroodje en bier te halen, ons avondeten, om 4 uur ‘s nachts! We wilden ook nog even kijken of er een kroeg of iets nog open was in de stad, maar helaas we waren net te laat want iedereen liep net zat over straat op weg naar huis. Toen kwamen we nog op het plein uit met de grote baseliek of kerk, hoe je het noemt weet ik niet maargoed, hier staat Santiago de Compostela dus om bekend.

Hierna zijn we terug gelopen en gingen we lekker slapen. De volgende dag rond 1 uur zijn we de stad ingegaan om wat te eten en de bekende baseliek daar te bekijken met daglicht, wel een indrukwekkend grote kerk is het!

Buiten op het plein was een groep aan het vieren dat ze hun lange wandeltocht beeindigd hadden.

Ook stond er nog een mooie Alfa Romeo Spider waarmee Nokia reclame maakte.

Daarna nog een kijkje binnen in de kerk genomen maar toen waren de batterijen van mijn fototoestel op! Het was ondertussen zo’n 3 uur en we hadden dus nog wat tijd, via het toeristenbureau zijn we toen bij een winkelcentrum uitgekomen waar we wat rondgekeken hebben en wat gedronken. Toen was het tijd om met de bus terug naar het hotel te gaan om ons om te kleden. Hier nog een spookhuis midden in de stad.

Om 7 uur was de taxi er weer en werden we naar het vliegveld gebracht waar ik mijn vlucht ging voorbereiden naar Asturias in Noord-Spanje aan zee en daarna weer terug naar Santiago om onze tweede en laatste nacht te overnachten. Hier vertrekken we bijna opweg naar Asturias, nog even bijtanken en klaar zijn we.

Dit is op de heenweg net nadat we vertrokken waren.

Op Asturias maakte ik dus mijn eerste landing in de nacht wat goed ging en erg vet was! Hierna maakte we er nog 2 en vlogen we terug naar Santiago. Onderweg hadden we trouwens een lekker muziekje van mij iPod wat echt heel relax is tijdens het vliegen! Toen we daar aankwamen was het net mistig aan het worden en voordat ik mijn eerste touch and go gemaakt had waren alleen de eerste paar lampjes van de baan nog maar te zien en besloten we om maar te landen en te stoppen, een super mooie ervaring om met zo weinig zicht te landen, maat toch ook wel spannend!

En hier dan mijn eerste filmpje op mijn weblog, het heeft even geduurd maargoed, ik dacht dit is toch wel mooi om te laten zien en heb even uitgezocht hoe het moest. Hier staat de link die je aan moet klikken en dan krijg je mijn eerste approach en landing in de nacht te zien. Dit is dus op Asturias, en hier zie je hoe de baanverlichting er met goed zicht uitziet!

<object width="425" height="350"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/iAxlcipgANI"></param><param name="wmode" value="transparent"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/iAxlcipgANI" type="application/x-shockwave-flash" wmode="transparent" width="425" height="350"></embed></object>

En dit is dus de approach en landing op Santiago waarbij we dus net ff iets minder van de baan zagen door de mist!

<object width="425" height="350"> <param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/bKn7l4sU2bg"> </param> <embed src="http://www.youtube.com/v/bKn7l4sU2bg" type="application/x-shockwave-flash" width="425" height="350"> </embed> </object>

Later bleek dat als we ook maar een paar minuten later waren gekomen het zicht waarschijnlijk te slecht was geweest om te landen en we hadden moeten uitwijken naar la Coruna omdat we dat nog net met de brandstof konden halen, wel hadden ze dat dan voor ons moeten openen omdat het al gesloten was, maar goed dat we dus net op tijd waren en nog net konden landen! Toen we bij het vliegtuig wegliepen stond er een passagiersvliegtuig, een Airbus A319 van Iberia uit Spanje, die nog maar 609 uur gevlogen had, splinternieuw dus, waar we toevallig een kijkje in mochten nemen en die man die van het onderhoud was wilde ons wel wat dingen in de cockpit uitleggen, heel gaaf!

Hier nog een foto van de buitenkant waar je ook goed de mist kunt zien!

De taxi stond ondertussen te wachten en die bracht ons daarna dan ook weer vlug naar het centrum waar we om 2:30 ons avondeten hadden!

Vrijdagochtend alweer, vandaag vloog Lxe9on terug via Vigo naar xc9vora. Dit was nog een Boeing 757 die op Santiago stond die we tijdens het taxieen naar het begin van de baan zagen staan.

Op Vigo wilden we nog een approach en touch and go maken maar doordat er een ander vliegtuig wat je hier op de foto ziet net ook wilde opstijgen moesten we de approach afbreken en vlogen we meteen door naar xc9vora.

Op xc9vora nog wat dingen ingevuld en gedebriefed met onze instructeur die ons vertelde heel blij te zijn met ons en dat we allebei heel goed hadden gevlogen en goede piloten zouden worden, heel mooi om te horen natuurlijk!!

Een super ervaring dus het nachtvliegen en binnenkort nog een keer, dat horen jullie dan natuurlijk weer! Morgen ga ik om 2 uur Kristen van het vliegveld in Lissabon halen die gezellig een week langskomt!

Tot snel, groetjes Niels!

Ja en hier dan alweer een berichtje van mij, want vrijdag hoorden we opeens dat we zaterdag ochtend naar Santiago in Noord-Spanje gingen vliegen. Ik ging samen met Ingemar uit mijn klas en wij hadden Thomas als instructeur, Albert en Lxe9on uit mijn klas gingen ook samen met een Portugeesche instructeur, ook ging er nog een Seneca V (twee-motorig vliegtuig) met Portugeesche en ook allemaal naar Santiago. Ik vloog de heen weg via Porto en Vigo (Spanje) vliegen en Ingemar terug. Het weer was bij ons mooi maar in het noorden slecht en zodoende hebben we hele mooie approaches (zie vorige bericht) door de wolken kunnen maken wat echt heel gaaf was, zo mochten we op Porto met veel geluk nog een approach maken waarbij we een ‘high-speed’ approach deden wat wil zeggen dat je je landingsgestel binnen houdt en geen ‘flaps’ (om langzamer te kunnen vliegen) gebruikt en met 150 knopen over de baan heen knalt zonder natuurlijk te landen (kost een paar honderd euro op Porto). Ook op Vigo hadden we een mooie approach en op Santiago 3 waarbij de wolken maar net hoog genoeg hingen om op tijd de baan te kunnen zien waarbij we dus eerst een hele tijd door de wolken vlogen en net op tijd op het einde de baan zagen en zo 2 keer een touch and go maakte en daarna een full-stop landing en konden we daar tanken en wat eten waarna Ingemar terug vloog. Het was een erg gave en leerzame vlucht met al die wolken en nieuwe vliegvelden waar ik nog nooit geweest was! Hier komen de foto’s met wat kort commentaar: We vlogen richting het noorden en zagen al vlug de mist en wolken komen, en gingen snel weerberichten van de vliegvelden waar we heen gingen luisteren om te kijken of het zicht niet te slecht was en de wolken niet te laag zodat we er misschien niet eens konden landen, maar uiteindelijk was het allemaal toch net goed genoeg geworden op het moment dat we er aan kwamen zodat we de approaches konden maken en ook konden landen op Santiago en dus niet hoefde uit te wijken naar een ander vliegveld waar het dan beter zou zijn.

Richting het noorden werd het ook bergachtiger wat erg mooie beelden op leverde.

De volgende foto is gemaakt nadat we net een touch and go op Vigo gemaakt hebben wat net over de grens in Spanje ligt.  

Zoals je ziet een dik wolkenpak waarbij we vlakbij Santiago vlogen en hier dus doorheen moesten om de appraoches te maken en uiteindelijk ook te landen.

De onderkant van de wolken hingen op ongeveer 600 voet (ongeveer 200 meter) wat ook precies de hoogte was waarop we de baan moesten kunnen zien om niet de go around in te moeten waarbij je weer gaat klimmen om het opnieuw te proberen of anders naar een ander vliegveld uit te wijken waar het beter is om daar te landen, maar dat was dus net niet nodig, maar zodoende was het wel heel gaaf om die appraoch zo door de wolken te vliegen!

Hier zijn we geland op Santiago en staan we met onze gele hesjes (wat verplicht is op de vliegvelden in Spanje) voor het vliegtuig waarmee Ingemar, Thomas en ik daar geland waren.

Deze twee-motorige Seneca V van school was er dus ook met een mooie helikopter op de achtergrond, ook zie je nog de grote verkeerstoren van het vliegveld op Santiago.

En ook de echte jongens komen op Santiago, hier een Boeing 737-800 van de maatschappij Futura International Airways die hun vaste basis hebben in Palma de Mallorca in Spanje.

Binnen in de terminal hebben we even lekker een broodje gegeten en hier zagen we ook het bord met de vertrektijden van de vliegtuigen erop, helaas stond onze vlucht terug naar xc9vora er niet op.

Na een lekker broodje en wat drinken was het weer tijd om terug te gaan richting xc9vora, hier zie je Albert al voorbij taxixebn met de Portugeesche instructeur Caytano ernaast en zwaaiende Lxe9on achterin, hij had dus ook de heenweg gevlogen.

Hier de stad Santiago de Compostela van bovenaf.

Misschien wel leuk om wat info over de stad te geven, dus bij deze. Santiago de Compostela is een stad in het noordwesten van Spanje. Santiago, dat Sint Jakobus betekent (Sant-Iago), ligt in de comarca Santiago, in de provincie la Coruxf1a in Galicixeb. De stad heeft circa 100.000 inwoners, waaronder 35.000 studenten, en is de zetel van het Galicische bestuur.

De internationale luchthaven Labacolla ligt tien kilometer ten oosten van de stad en is de belangrijkste luchthaven van Galicixeb.

Santiago de Compostella is een van de belangrijkste christelijke bedevaartsoorden. Pelgrims uit heel Europa eindigen hier hun voettocht. Vanuit Nederland is de tocht, afhankelijk van de gekozen route, twee- tot drieduizend kilometer lang.

Dat was wel weer genoeg info denk ik zo, nu weer verder met de foto’s, hier twee foto’s bij Vigo, xe9xe9n net voor, en xe9xe9n net na de touch and go die Ingemar daar maakte, op de tweede zie je achter de heuvel op de voorgrond de stad Vigo liggen, wat echt een super grote stad is. Ze hebben hier trouwens een golfbaan precies langs de landingsbaan liggen viel ons op, kan toch niet goed gaan zou je denken!  

Na Vigo was het tijd om weer een approach op Porto aan te vragen wat ook nu weer goed was gelukkig. Ook dit keer maakte we een high speed approach met daarna een low pass, waarbij je op een paar meter boven de baan de hele baan afvliegt zonder flaps of landingsgestel. Toen we bijna op het einde waren trok Ingemar het vliegtuig ineens naar rechts en stijl de lucht in wat echt gaaf was! Hier zie je het mooie stadion van FC Porto, Estxe1dio do Dragxe3o, en ook het stadion van de tweede club van Porto: Boavista FC, dat stadion heet Estxe1dio do Bessa.

Hier een deel van de enorme stad Porto.

Toen was het alweer tijd om terug naar xc9vora te vliegen waar we rond 4 uur landde en het zo’n 38 graden was, lekker! nee eigenlijk iets te warm, maar we mogen natuurlijk niet klagen, beter als al die regen en mist die we in de winter gehad hebben. Hier nog een foto van het vliegveld, waar het in het weekend niet druk is, er wordt dan wat met zweefvliegtuigjes gevlogen en parachute gesprongen.

Tot zover Santiago, komende week ga ik als het goed is nachtvliegen! Jullie lezen natuurlijk wel weer hoe het was. Gisterenavond hadden we trouwens het geld van de bierplaat opgedronken en daarna nog uit geweest, was weer een gezellige avond! Ook komt mijn neef Kristen komt maandag de 16de Juli gezellig langs hier, wordt ook weer leuk!

Tot snel, groetjes Niels!

Ik weet niet hoe het kan, maar op de een of andere manier kan ik het vorige deel van dit verhaal niet meer veranderen en moet ik zo dus het vervolg schrijven. Lees dus eerst het verhaal hieronder: Jerez, Espaxf1a!, en ga dan hier verder…het eerste stukje heb je al gelezen maar nu de foto’s erbij!

Terwijl wij binnen een broodje aan het eten waren zagen we dat twee vogeltjes aan de andere kant van het raam het ook goed naar hun zin hadden.    

Goed, na deze mooie voorstelling was het tijd om nog wat papierwerk in te vullen waarna ik het vliegtuig weer via Sevilla en Faro terug naar xc9vora zou gaan vliegen. Dit liep helaas allemaal net iets anders dan gepland. Nadat we door de douane gegaan waren en weer netjes door de twee Spaanse dames naar ons vliegtuig gebracht waren begon ik met de x91walk-aroundx92, hierbij controleer je of er niks kapot is en alles nog goed werkt. Ook kijk je of er nog genoeg olie in de motor zit en er genoeg benzine in de tanks zit. Deze walk-around was er vandaag niet voor niets, want toen we het vliegtuig iets achteruit wilde duwen om daarna makkelijk weg te kunnen taxixebn, en hiervoor de x91parking-brakex92 (handrem) van het vliegtuig af moesten halen bleek er iets kapot te zijn. Je moet namelijk de remmen indrukken om die parking-brake eraf te kunnen halen en tijdens het indrukken van de remmen spoot de olie uit de remleiding bij de rechter ‘main-gear’, die was dus lek!

De main-gear is dus een van de twee achterwielen, dan heb je ook nog xe9xe9n neuswiel, waarmee je stuurt op de grond om naar de baan te rijden via de taxibanen, sturen doe je trouwens met je twee pedalen die je bestuurt met je voeten! Maar met dat neuswiel kun je niet remmen, dat gebeurt met de twee main-gear wielen, en als er dus xe9xe9n van die twee kapot is gaat het vliegtuig xe9xe9n kant op wanneer je na een full-stop landing wilt remmen om de baan te verlaten. Ofwel, hiermee mochten we dus niet vertrekken vanuit Jerez! Juan, mijn instructeur belde naar school om te vragen wat de bedoeling was. Toen zijn na anderhalf uur Thomas (die Nederlandse instructeur die ik op de TB200 had) en 2 onderhoudsmonteurs van school met het vliegtuig naar Jerez vertrokken om de remkabel te komen maken. Wij zouden daar dus nog zeker wel een uurtje of 4 moeten blijven en aangezien het buiten 40 graden was zijn we weer naar de terminal gegaan om daar wat te lunchen en rond te hangen, en ja na een paar uur heb je die terminal ook wel gezien en ga je je toch echt vervelen! Toen bleken Thomas en de instructeurs door een misverstand ook eens op Sevilla geland te zijn omdat ze dachten dat we daar waren! Maar om 16:00 uur (wij waren om 10:30 geland) landde ze dan toch en konden ze aan de slag.

Na een uurtje was het gefixed en konden we eindelijk vertrekken, om 17:15 (met 6 uur vertraging dus) gingen we in take-off richting Sevilla. Daar aangekomen deed ik twee approaches, allebei precision approaches omdat we helaas geen non-precision approach mochten maken van de controller. Na deze twee approaches die goed gegaan waren, was het tijd om weer terug richting Faro te gaan om ook daar weer approaches aan te vragen. Op weg naar Faro kwamen we weer over de stad van Sevilla en dit keer zagen we het stadion van FC Sevilla!

Na weer een klein uur op de airway gezeten te hebben kwamen we bij Faro aan en konden daar xe9xe9n precision approach doen waarna we weer via de airway terug gingen naar xc9vora.

Na 3 uur gevlogen te hebben zijn we daar meteen geland, we vonden het wel genoeg geweest voor die dag! Nog even vlug gedebriefed, dus hij vertelde wat hij ervan vond en hij was erg tevreden over de vlucht, altijd fijn om te horen! Toen eindelijk weer naar huis, bij het in- en uitschrijfblaadje van school stonden twee tijden: 05:45 en 20:45, lekker dagje dus!

Nu ga ik zo vliegen en vanmiddag weekend vieren. We gaan vanavond de ‘Bierplaat’ opdrinken. Dat is een plaat met alle namen van de jongens van de boerderij erop en wanneer iemand iets doet wat niet kan krijgt hij een ‘deuk’ die 2 euro kost. Wanneer iemand een examen haalt of solo gaat kan hij ook zichzelf deuken, zodoende staan er al een flink bedrag op het bord wat we vanavond allemaal gaan opdrinken! Ook Cody kan mee praten over de deuken op de bierplaat, he Cody! grapje!

Dit was het wel weer voor nu, ik laat weer vlug iets van me horen! Groetjes vanuit Portugal, waar het vandaag zo’n 40 graden wordt! pffff….

Hier weer even een berichtje vanuit Portugal! Eindelijk zijn we weer begonnen met elke dag vliegen en uren maken! Ik heb gisteren (4 Juli 2007 alweer) dan ook mijn eerste tripje op de TB20 gemaakt, en wel naar Jerez in het zuiden van Spanje. Ik heb dit tripje samen met Albert uit mijn klas gemaakt, Juan Manuel Morales was onze instructeur tijdens deze vlucht, ook een Spanjaard overigens. Deze vluchten zijn zo ver weg eerst de ene leerling de vlucht heen maakt (ongeveer 3,5 uur) en daarna wanneer op dat vliegveld getankt enz. is dan vliegt de ander terug.

Om 5 ‘s ochtends ging mijn wekker en om 6 uur waren we op school. Nadat we het vliegplan gestuurd hadden en het weer bekeken hadden konden we om 7 uur vertrekken. Albert vloog de heenreis en ik de terugreis. Het weer was goed en het zou die dag bijna 40 graden in Jerez worden, we konden onze borst nat maken dus! Om 7 uur vertrokken we dus, en als eerst gingen we de airway in op weg naar Faro (zuid-Portugal). Een airway is een soort van snelweg maar dan in de lucht. We vliegen nu alleen maar op instrumenten en kijken dus niet meer naar buiten tijdens de vlucht, we kijken alleen nog maar naar buiten tijdens het allerlaatste gedeelte van de landing. Na een uur waren we bij Faro. Hier deden we xe9xe9n approach (uitleg verderop), voordat je zox92n approach begint ga je van die x91airwayx92 af en je begint de arrival, ofwel de aankomst. Dit is de hele route die ervoor zorgt dat je daalt en x91opgelijndx92 wordt voor de baan, dus dat je in het verlengde van de baan uitkomt op ongeveer 15 km afstand en dus alleen nog maar hoeft te zakken, klinkt makkelijk hxe9! Zo in de verte begint dan echt de x91approachx92, waarbij je moet gaat dalen naar de baan, dit doe je met hulpmiddelen die nogal kunnen verschillen. Zodoende heb je twee grote verschillen tussen de approaches, je kunt een x91precision approachx92 en een x91non-precision approachx92 hebben de precision approach veel nauwkeuriger is dan de non-precision. Bij een precision approach heb je een hoogte waar je naartoe daalt en als je die hoogte (meestal zox92n

75 meter

maar) hebt bereikt en de baan niet ziet moet je meteen weer vol gas geven en weer gaan klimmen, een x91go-aroundx92 maken heet zo iets. De route die je dan volgt hierna, welke ook al staat beschreven op papier, heet een x91missed-approach procedurex92. Wanneer de baan wel in zicht is op die hoogte dan zegt de piloot die niet vliegt dat en op dat moment kijk jij als vliegende piloot voor het eerst naar buiten en doe je de rest van het landen x91op zichtx92, dus door naar buiten te kijken. Bij die non-precision approach daal je ook naar een bepaalde hoogte, maar als je deze hoogte hebt bereikt en je ziet de baan niet dan blijf je strak op deze hoogte tot je de baan wel nog ziet of je totdat je over een bepaalt punt heen vliegt, wat een afstand van baken of het baken zelf kan zijn. Op dit punt ga je dan pas in de go-around en maak je die missed-approach procedure. Het x91op zichtx92 landen vanaf die bepaalde hoogte gaat verder hetzelfde als bij die precision approach. Al deze procedures en hoogte staan op een kaartje beschreven en hier zie je zox92n kaartje van een precision-approach op Faro, waar Albert vanuit xc9vora als eerste heen vloog en deze approach maakte.  

We gingen hier op Faro de go-around in omdat het op Faro een paar honderd euro aan landingsgeld kost wanneer je een touch and go maakt en dus daadwerkelijk land en meteen weer door gaat. Hier nog wat fotox92s van Faro op het laatste stuk van de approach en van het vliegveld.

Hierna klommen we meteen weer naar

8000 voet

wat zox92n

2,5 km

is, om op de airway te komen op weg naar Sevilla, Spanje! Hier een foto van de rivier die de grens tussen Portugal en Spanje vormt.

Zox92n 45 minuten nadat we Faro weer verlaten hadden kwamen we boven de stad Sevilla aan, hier een foto van het voetbalstadion van Betis Sevilla.

Nadat we over de stad heen waren gevlogen was het vliegveld in zicht.

Ook hier maakte Albert eerst een precision-approach en daarna nog een non-precision approach met een touch and go, wat hier dus blijkbaar niet zo veel kost. Hier een foto tijdens de touch and go. 

Hierna was het tijd om naar onze voorlopige eindbestemming te vliegen, Jerez. Van Sevilla naar Jerez was maar een klein half uurtje vliegen en hier maakte we een precision-approach en een x91full-stop landingx92, waarbij je dus land en ook stopt op dat vliegveld. Deze foto is tijdens het laatste stuk van de landing op Jerez.

Hier nog wat fotox92s van het vliegveld, het tanken van ons vliegtuig en een helikopter die daar voorbij kwam met op de achtergrond de toren van waaruit de x91controllersx92 al het verkeer rond het vliegveld in goede banen leiden zodat er geen ongelukken gebeuren.     

Na het tanken werden we door een taxibusje met twee Spaanse dames erin opgehaald (goed geregeld!) en naar de terminal van het vliegveld gebracht waar we wat gingen eten. Hier zie je links mijn Spaanse instructeur Juan Manuel Morales en links Albert mijn klasgenoot.

Terwijl wij binnen een broodje aan het eten waren zagen we dat twee vogeltjes aan de andere kant van het raam het ook goed naar hun zin hadden.   

Goed, na deze mooie voorstelling was het tijd om nog wat papierwerk in te vullen waarna ik het vliegtuig weer via Sevilla en Faro terug naar xc9vora zou gaan vliegen. Dit liep helaas allemaal net iets anders dan gepland. Nadat we door de douane gegaan waren en weer netjes door de twee Spaanse dames naar ons vliegtuig gebracht waren begon ik met de x91walk-aroundx92, hierbij controleer je of er niks kapot is en alles nog goed werkt. Ook kijk je of er nog genoeg olie in de motor zit en er genoeg benzine in de tanks zit. Deze walk-around was er vandaag niet voor niets, want toen we het vliegtuig iets achteruit wilde duwen om daarna makkelijk weg te kunnen taxixebn, en hiervoor de x91parking-brakex92 (handrem) van het vliegtuig af moesten halen bleek er iets kapot te zijn. Je moet namelijk de remmen indrukken om die parking-brake eraf te kunnen halen en tijdens het indrukken van de remmen spoot de olie uit de remleiding bij het rechterwiel, die was dus lek!